ႏွလံုး​ေရာဂါ

လူေတြသက္တမ္းေစ့မေနရေအာင္
အမ်ားဆံုးသတ္ေနတဲ့အရာက ႏွလံုး ျဖစ္ပါတယ္။

ႏွလံုး ရုတ္တရက္ ရပ္မသြားေအာင္
ကာကြယ္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ တစ္ရက္ကို
မိနစ္ဝက္ ၃ ႀကိမ္နဲ႔ နာရီဝက္ ၃ ႀကိမ္
အခ်ိန္ေပးရပါမယ္။

" မိနစ္ဝက္ ၃ ႀကိမ္ "
၁။မနက္အိပ္ယာ စႏိုးတဲ့အခါ ခ်က္ခ်င္း မထပါနဲ႔
မိနစ္ဝက္ ဆက္လွဲေနပါ။
၂။မိနစ္ဝက္လွဲၿပီးလ်င္ မိနစ္ဝက္ ထိုင္ေနပါ။
၃။မိနစ္ဝက္ထိုင္ၿပီးလ်င္ မိနစ္ဝက္ ရပ္ေနပါ။

ၿပီးပါၿပီ တေန႔အတြက္ မိနစ္ဝက္ ၃၀ စကၠန္႔ ၃ မ်ိဳး။
တေနကုန္လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနႏိုင္ပါၿပီ။
အဲဒီေလာက္လုပ္ႏိုင္ရင္ဘဲ ႏွလံုးမထိခိုက္ေတာ့
ဘူးလို႔ သိရပါတယ္။ လူႀကီးေတြကိုျပန္ေျပာျပ
ေပးၾကပါခင္ဗ်ာ။ မိနစ္ဝက္တိုင္းမွာ အာနာပါန
ဝင္ေလထြက္ေလ ရႈေနမယ္ဆိုရင္ ပိုေကာင္းမယ္လို႔
ျဖည့္စြက္ေျပာခ်င္ပါတယ္။ က်မၼာေရးအတြက္
နာရီဝက္ ၃ မ်ိဳးဆက္ေျပာပါမယ္။

" နာရီဝက္ ၃ ႀကိမ္ "
၁။အိပ္ယာထ နာရီဝက္ ကိုယ္လက္လႈပ္ရွားပါ။
၂။ေန႔လည္ခင္း နာရီဝက္ အိပ္ပါ။
၃။ညအိပ္ယာမဝင္ခင္ နာရီဝက္ ကိုယ္လက္လႈပ္ရွားပါ

နာရီဝက္ ၃ မ်ိဳးက လူငယ္ေတြအတြက္မသိသာ
ေပမဲ့ ၃၀ ေက်ာ္အရြယ္ေတြအတြက္ က်မၼာေရး
အေထာက္အကူအမ်ားႀကီးျပဳမွာျဖစ္ပါတယ္။

ေရာဂါျဖစ္မွ ကုသျခင္းထက္ မျဖစ္ခင္ႀကိဳတင္
ကာကြယ္ျခင္းက အက်ိဳးေက်းဇူးပိုမ်ားမွာျဖစ္ပါတယ္။
မိမိတို႔ရဲ႕ လူႀကီးသူမမ်ားကို ျပန္ေျပာျခင္းျဖင့္
ဇီဝိတဒါန ကုသိုလ္ယူၾကပါခင္ဗ်ား။

က်မၼာခ်မ္းသာၾကပါေစ

ေပၚတင့္
(22-10-2015)

(ေမာင္ေမာင္လိႈင္-အပ္စိုက္ကု ေရးသားေသာ
က်န္းက်န္းမာမာသက္တစ္ရာ~စာအုပ္ကို
မွီျငမ္းပါသည္။)

Paw Tint ေဖ့ဘြတ္မွ

စိတ္ေတြညစ္ညဴးျပီး အလိုမက်ျဖစ္ေနသူေတြ အတြက္ပါ။

စိတ္အလိုမက် ျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဒီ (၁၄) ခ်က္ကို သတိရပါ

==========================================

#စိတ္ေတြညစ္ညဴးျပီး အလိုမက်ျဖစ္ေနသူေတြ အတြက္ပါ။

၁ - တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ျပံဳးသြားေအာင္လုပ္ပါ

၂ - ဖုန္းကိုပိတ္ ဘာကိုမွဂရုမစိုက္ဘဲ တိတ္ဆိတ္စြာေနပါ

၃ - အျခားလူေတြ ကိုယ့္ကိုယ္ဘယ္လိုထင္လဲ ဂရုစိုက္စရာမလိုဘူး

၄ - သေဘာထားခ်င္း မတူၾကတာပဲ၊ မတူခြင့္ရွိပါတယ္

၅ - လူေတြကိုမုန္းတာကို အလုပ္ၾကီးတစ္ခုလို မလုပ္နဲ႔။ ကိုယ့္အခ်ိန္ေတြႏွေျမာစရာ

၆ - သင့္ကိုေပ်ာ္ေစတဲ့လူေတြဆီ ဖုန္းဆက္

၇ - အိပ္ေရးဝဝအိပ္

၈ - အတိတ္မွာဘဲ မေနနဲ႔

၉ - အစားအေသာက္သစ္၊ သင္တန္းသစ္၊ အသစ္ေတြကို စမ္းၾကည့္

၁၀ - အရာရာတိုင္း လိုက္ထိန္းခ်ဳပ္မေနနဲ႔

၁၁ - တစ္ခါတစ္ခါတစ္ေလ မလုပ္နုိင္ေၾကာင္း ျငင္း

၁၂ - သဝန္တိုတာနဲ႔ပဲ အခ်ိန္ေတြမျဖဳန္းနဲ႔

၁၃ - ကိုယ့္ခံစားခ်က္ကို ကုိယ္ရိုးသားပါ

၁၄ - အရာတိုင္းက အျမဲေျပာင္းလဲေနတယ္ဆိုတာ မေမ့ပါနဲ႔

Credit - Duwun

မဟာႏြယ္(ျမနန္း)မွ

၁၅ ရာစုတုန္းက ဂ်ာမဏီမွာ တကယ့္ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သည့္ အျဖစ္အပ်က္ကေလးတခုပါ

၁၅ ရာစုတုန္းက ဂ်ာမဏီမွာ တကယ့္ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သည့္ အျဖစ္အပ်က္ကေလးတခုပါ

ဂ်ာမဏီႏုိင္ငံ Nuremberg ျမိဳ႔ေလးမွာ မိသားစုတစုရွိတယ္။ အဲ့မိသားစုဟာ အေဖအေမအပါအ၀င္ ကေလး ၁၈ ေယာက္ရွိတယ္။ မ်ားျပားလွတဲ့ မိသားစု ထမင္းစားေပါက္အတြက္ အေဖခင္ဗ်ာ တစ္ေယာက္တည္း ေရႊတြင္းတူးရင္း အလုပ္အေကၽြးျပဳရရွာတယ္။

သူတုိ႔မိသားစုမွာ အၾကီးဆံုး အစ္ကုိ ႏွစ္ေယာက္က ရည္မွန္းခ်က္ကိုယ္စီ ရွိၾကတယ္။ သူတုိ႔ရည္မွန္းခ်က္ကေတာ့ ျမိဳ႔က Art Academy တခုကို တက္ခ်င္ၾကတာပါပဲ။ သုိ႔ေသာ္ ဖခင္၏ မိသားစုကိုေတာင္ အႏုိင္ႏုိင္ ရွာေကၽြးေနရတဲ့ ဘ၀ကို သိတယ္။ ဖခင္မွာ သူတုိ႔ကို ေက်ာင္းထားဖုိ႔ ပိုက္ဆံ မရွိဘူးဆုိတာ သိတယ္ အဲတာေၾကာင့္ ညီႏွစ္ကို ႏွစ္ေယာက္ ေငြဒဂၤါး ေခါင္း
ပန္းလွည့္ျပီး ေရြးမယ္ ႏုိင္သူက ေက်ာင္းတက္၊ ရူံးသူက ေရႊတြင္းတူးျပီး ကူ၊ ၄ ႏွစ္တက္ျပီးရင္ ရူံးသူက ေက်ာင္းဆက္တက္၊ ေက်ာင္းပီးသူက ပန္းခ်ီေရာင္းစားျပီးကူ ဆုိျပီး သေဘာတူက ညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္ ခရစ္ယာန္ေက်ာင္းထဲမွာ ေခါင္းပန္လွည့္ေတာ့ ညီျဖစ္သူက ရူံးျပီး အကုိက ႏုိင္ေတာ့ ဂတိအတုိင္း ညီက ေရႊတြင္းတူးျပီး အကိုကို ေထာက္ပံ့တယ္။

အကိုျဖစ္သူလည္း အားၾကိဳးမာန္တက္ ၾကိဳးစားတယ္ ၄ ႏွစ္လံုးလံုး မွာ ေက်ာင္းက ဆရာေတြထက္ ေတာ္တယ္။ သူ႔ေလာက္ အဲ့ျမိဳ႔မွာ ဘယ္သူမွ ပန္းခ်ီေနရာမျပိဳင္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ကို ေတာ္သြားတယ္။ ၄ ႏွစ္ ေက်ာင္းျပီး ေတာ့ အိမ္ျပန္ျပီး အိမ္မွာ စားေသာက္ပြဲက်င္းပၾကျပီး အကိုျဖစ္သူမွ ညီကို ေကာင္းခ်ီေပးျပီး ၄ ႏွစ္လံုးလံုး ကူညီခဲ့အတြက္ေပါ့။ သည္တခါ ညီအလွည့္ေက်ာင္းတက္ ေတာ့ ကြာ ဆုိျပီး ေျပာေတာ့ ညစာစားပြဲမွာ အားလံုး တိတ္ေနၾကတယ္။

အဲ့ေတာ့ အစ္ကိုလုပ္သူက ညီကိုေမးတယ္ "ဘာျဖစ္တုန္း မတက္ခ်င္ဘူးလားေပါ့ " အဲ့မွာ သူ႔ညီက လက္ကို စားပြဲေပၚတင္ျပတယ္။ ျပီးေတာ့ ဘာေျပာလဲဆုိရင္ မဟုတ္ဘူး အစ္ကို က်ေနာ္ ေက်ာင္းေတာ့ တက္ႏုိင္မယ္မထင္ဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ က်ေနာ္ လက္ေတြက က်ေနာ္ရဲ႔ စိတ္ကူးေတြကို ပံုေဖာ္ေပးႏုိင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး " အစ္ကိုလုပ္သူက စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားတယ္။ ၄ ႏွစ္လံုးလံုး ေရႊတြင္းတူးတဲ့ ဒဏ္ေၾကာင့္ လက္ရုိးေတြ က်ိဳးသြားျပီး၊ သူ႔ ညီ ညာဘက္လက္တစ္ေခ်ာင္းလံုးလည္း အဆစ္ေရာင္ေရာဂါ စြဲကပ္သြားခဲ့ေလျပီ။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ညီဟာ သူ႔အကိုေၾကာင့္ ဆုိျပီး ညည္းျခင္း မရွိပါဘူး။ ၄ ႏွစ္လံုးလံုး အဲ့ေရာဂါအေၾကာင္း သိရင္ အစ္ကိုလုပ္သူက ပညာကို ဆံုးခန္းမသင္ရမွာစုိးလုိ႔ပါတဲ့။

အစ္ကိုကေတာ့ ဂ်ာမဏီမွာ သူ႔ေခတ္သူ႔အခါက ဘုန္းမီးေနလထြန္းေပါက္ ခဲ့တဲ့ ပန္းခ်ီပညာရွင္ Albrecht Durer ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ညီရဲ႔ အလုပ္ကို အသိအမွတ္ျပဳ သည့္အေနနဲ႔ သူ႔ညီကိုင္ခဲ့သည့္ ေပါက္ခၽြန္းေတြ ကိရိယာ ေတြကုိ ယခုအခါထိ ကမာၻေပၚ ရွိ ျပတုိက္အႏွံအျပားမွာ ျပသခဲ့ပါတယ္။

ေအာက္က လက္ပန္းခ်ီဟာလည္း သူ႔ညီကို ဂုဏ္ျပဳတဲ့အေနနဲ႔ ဆြဲခဲ့တဲ့ နာမည္ၾကီး The praying Hands ပန္းခ်ီပါပဲ။

Admin-MM

သုတစြယ္စံုက်မ္း

ကၽြဲ ၃ ေကာင္ ႏွင့္ လူငယ္

ကၽြဲ ၃ ေကာင္ ႏွင့္ လူငယ္
--------------------

မိန္းမပ်ိဳေလးတစ္ေယာက္ကို လူငယ္တစ္ေယာက္က လာၿပီးေတာ့ လက္ထပ္ခြင့္ေတာင္းသတဲ့။ မိန္းမပ်ိဳရဲ႕ ဖခင္က လူငယ္ကို ေျပာတယ္။

"ကၽြဲ ၃ ေကာင္ အရမ္းအေျပးသန္သလားမေမးနဲ႔။ အဲ့ဒီ ၃ ေကာင္ကို တစ္ေကာင္စီ ေမာင္ရင့္ဆီကို တည္လႊတ္ ေပး မယ္။ ေမာင္ရင္ လုပ္ရမွာက ကၽြဲတစ္ေကာင္ေကာင္ရဲ႕ အၿမီးကို ဖမ္းဆုပ္မိ ဖို႔ပဲ။ မိခဲ့ရင္ က်ဳပ္သမီးကို ေမာင္ရင့္ လက္ထဲ ထည့္မယ္။"

ဒါနဲ႔သေဘာတူၿပီးေတာ့ လူငယ္ဟာ ျခံထိပ္ကေစာင့္ၿပီး ဖမ္းဖို႔ ျပင္ေနလိုက္တယ္။

ပထမဆံုးကၽြဲတစ္ေကာင္ဒုန္းစိုင္းၿပီးေျပးဝင္လာတယ္။ လူငယ္ ဟာ ကၽြဲကိုၾကည့္ၿပီးေတာ့ ေၾကာက္တာနဲ႔ ဒီေကာင္ေတာ့ သြားပေစ့ဦး။ ေနာက္အေကာင္ေတာ့ နည္းနည္း ေသးေသး လာေလာက္တယ္ ဆိုၿပီး ၾကံလို႔ လက္လႊတ္လိုက္တယ္။

ဒုတိယ ကၽြဲလဲ သိပ္မၾကာခင္ ကဆုန္ေပါက္ၿပီး ဝင္လာျပန္ တယ္။ ေစာေစာက ကၽြဲရဲ႕ ၂ ဆေလာက္ ရွိတယ္။ ေခၽြးစီးေတြ နဲ႔လူငယ္ဟာ ကဲကြာ ေနာက္ဆံုးေကာင္ကိုေတာ့ ဘယ္ ေလာက္ ႀကီးႀကီး ဖမ္းပစ္မယ္။ ဒီအေကာင္ကေတာ့ ေတာ္ပါၿပီ လို႔ ေတြးၿပီး လက္ေလွ်ာ့လိုက္ျပန္တယ္။

တတိယကၽြဲ ေတာ္ေတာ္ၾကာေတာ့မွ ထြက္လာတယ္။ သိပ္ မေျပးႏိုင္။ ပိန္ခ်ံဳးလို႔။ လူငယ္ဟာ ေပ်ာ္သြားတယ္။ အနီး ေရာက္ ေတာ့ အသာအယာ ကၽြဲၿမီးကိုလွမ္းဆြဲလိုက္တယ္။

ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ တတိယကၽြဲက အၿမီးျပတ္ေနတယ္။

သင္ခန္းစာ။ ဘယ္ေတာ့မွ အခြင့္အေရးဆိုတာ အႀကိမ္ႀကိမ္ လာတယ္ မထင္ပါနဲ႔။ ရသမွ် အခြင့္အေရးကို လက္မလႊတ္ တမ္း ဆုပ္ကိုင္ဖို႔ ႀကိဳးစားပါ။ မဟုတ္ပဲနဲ႔ ေလွ်ာက္ေရြးခ်ယ္ မိရင္ အၿမီးမပါတဲ့ တတိယကၽြဲလို အေကာင္သာ ကိုယ့္အတြက္ က်န္လိမ့္မယ္။

- မွတ္စုၾကမ္း #kyawnge

မိတ္ေဆြ (၃) မ်ိဳး

မိတ္ေဆြ (၃) မ်ိဳး
˘˘˘˘˘˘˘˘˘˘˘˘
ေလာကမွာ မိတ္ေဆြသံုုးမ်ိဳး ရွိတယ္

(၁)
ပထမ တစ္မ်ိဳးက ကိုုယ့္ကိုု ခ်စ္တဲ့သူ ….
သူနဲ ့ ေတြ ့ၾကံဳဆံုဆည္းရရင္ေတာ့ စိတ္ႏွလံုး ခ်မ္းေျမ့ရတယ္

(၂)
ဒုုတိယ တစ္မ်ိဳးက ကိုုယ့္ကိုု မုုန္းတဲ့သူ ….
သူနဲ ့ ေတြ ့တဲ့အခါၾကေတာ့လည္း ကိုုယ္က သတိထား၊ သတိရွိတဲ့သူ ျဖစ္လာတယ္
ကိုုယ့္ကိုု မုုန္းတဲ့သူဟာ ကိုုယ့္အားနည္းခ်က္ကိုု အျမဲေစာင့္ၾကည့္ေနေတာ့ ကိုုယ္က သတိထားရင္း သတိရွိလာတယ္

(၃)
တတိယ တစ္မ်ိဳးကေတာ့ ကိုုယ့္ကိုု ဥေပကၡာျပဳတဲ့သူ ….
သူကေတာ့ ကိုုယ့္ကိုု စိတ္မဝင္စားဘဲ ကိုုယ္ဘာျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္လိုုမွ မခံစားတဲ့အခါက်ေတာ့ ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု အားကိုုးတတ္တဲ့သူ ျဖစ္လာတယ္
ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု ၾကိဳးစားလုုပ္ေဆာင္တတ္တဲ့သူ ျဖစ္ေအာင္ သူက ညႊန္ျပေပးတယ္

♦︎♦︎♦︎♦︎♦︎♦︎♦︎

ဒါေၾကာင့္ သူတိုု ့သံုးမ်ိဳးလံုးဟာ မိတ္ေဆြေတြပဲ ျဖစ္တယ္
သူတိုု ့ဟာ တကယ္ေတာ့ သင့္အတြက္ ေက်းဇူးတင္စရာေကာင္းတဲ့ သူေတြ ျဖစ္တယ္

(ဆရာနႏၵာသိန္းဇံရဲ ့ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းႏွင့္ ခရီးသြားျခင္းမွ ေကာက္ႏႈတ္္ခ်က္)

ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ဖေယာင္းတိုင္

ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ဖေယာင္းတိုင္
•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°

အေမွာင္က်ေနတဲ့ အခန္းငယ္တစ္ခုမွာ အလင္းေပးႏိုင္ဖို႔ ႏွစ္နည္းရွိတယ္ ဆိုပါစို႔။ တစ္နည္းက ဖေယာင္းတိုင္နဲ႔ အလင္းေပးလို႔ ရသလို ဖေယာင္းတိုင္အလင္းကို တဆင့္ မွန္နဲ႔ အလင္းျပန္ေစၿပီး ေပးလည္း ရတာပါပဲ။

ဖေယာင္းတိုင္လို အလင္းေပးတဲ့လူကေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ ေလာင္ကၽြမ္းခံ ရေပမယ့္ အလင္းေပးရတဲ့ ပီတိနဲ႔ ခံစားခ်က္ကို ခံုမင္မိေနဆဲပါ။ ဖေယာင္းတိုင္ ၿငိမ္းလို႔ ေမွာင္သြားတာထက္ ေလာင္ကၽြမ္းခံရတာကို ေက်နပ္တယ္။ ဆက္ေလာင္ကၽြမ္းဖို႔အတြက္ အားအင္ေတြ အမ်ားႀကီး လိုတယ္။ ႀကိဳးစား ရွာေဖြစုေဆာင္းရင္း အလင္းေရာင္ မၽွဖို႔ အားအင္ေတြ ရွိေနမွ ျဖစ္မယ္။

ပူေလာင္ေပမယ့္ စြမ္းအင္ေတြ ရွိတယ္။ ရက္ရက္စက္စက္ ေပ်ာ္က်ေနသေယာင္နဲ႔ ေပ်ာ့ေျပာင္းတယ္။ ကိုင္တြယ္ရတာ သတိထားရေပမယ့္ အသံုးျပဳတတ္ရင္ လိုရာပံုေဖာ္လို႔ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေသအခ်ာ စနစ္တက် အက်ိဳးရွိေအာင္ ဘယ္လိုသံုးရမွန္း ေသခ်ာမသိရင္ေတာ့ ဖေယာင္းတိုင္ေလးတစ္တိုင္ဟာ သိပ္ပူေလာင္ေစပါတယ္။

ဖေယာင္းတိုင္ေလးတစ္တိုင္ ျဖစ္ခ်င္တာ ကၽြန္ေတာ့္ အိပ္မက္ပါ။

သင္ကေရာ ဘယ္လို အလင္းေပးခ်င္တဲ့လူမ်ိဳး လဲ?
ဖေယာင္းတိုင္လား?
မွန္လိုမ်ိဳးလား?

ဖေယာင္းတိုင္ေလးတစ္တိုင္ဟာ ေလာင္ကၽြမ္းဖို႔ ႀကိဳးစားေနဆဲပါ။

Credit;htetzanlinn

အနမ္းတစ္ေထာင္

အနမ္းတစ္ေထာင္
===============

အဲဒီအခ်ိန္တုန္းကေတာ့ သူဟာေဒါသေတြနဲ႕ တုန္ရီေနခဲ့တာေပါ့။ ဒီႏွစ္ခရစ္စမတ္အတြက္ ခရစ္စမတ္သစ္ပင္ တစ္ပင္ကို သူ၀ယ္လာခဲ့တယ္။ ၿပီးေတာ့ လွပၿပီး တန္ဖိုးႀကီးတဲ့ ေရႊေရာင္စကၠဴလိပ္တစ္လိပ္ကိုပါ သူ၀ယ္လာခဲ့တယ္။ ၿပီးေတာ့ ခရစ္စမတ္သစ္ပင္မွာ သူအလွဆင္မယ္။ ၿပီးေတာ့ သမီးကေလးရယ္၊ သူရယ္ ခရစ္စမတ္ညကို အတူတူ ျဖတ္သန္းမယ္လို႕ ရည္ရြယ္ထားခဲ့တယ္။ ခုေတာ့ သူ၀ယ္လာတဲ့ ေရႊေရာင္စကၠဴေတြဟာ ခရစ္စမတ္သစ္ပင္ေလးရဲ႕ ေျခရင္းမွာ အပိုင္းပိုင္း စုတ္ျပဲၿပီး တစ္စစီ ျပန္႕ၾကဲေနခဲ့တယ္။ ဒါ သူ႕သမီးရဲ႕ လက္ခ်က္ဆိုတာ သူတန္းၿပီးသိလိုက္တယ္။ အေဖတစ္ခု သမီးတစ္ခုဘ၀မွာ အျခားသူမွ မရွိဘဲေလ။

တကယ္ေတာ့ ေငြေၾကးကို ခက္ခဲစြာရွာေဖြရတဲ့ သူ႕အတြက္ေတာ့ ဒီစကၠဴလိပ္က တန္ဖိုးႀကီးလွတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေနာက္ႏွစ္မွာေက်ာင္းေနရမယ့္ သူ႕သမီးကေလးအတြက္လည္း သူစုေဆာင္းရဦးမယ္။ ေနာက္ထပ္ စကၠဴလိပ္ တစ္လိပ္ကို သူ႕အေနနဲ႕ ထပ္ၿပီးမ၀ယ္ႏိုင္ေတာ့တာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။

"သမီး၊ လာခဲ့စမ္း"
လို႕ သူအသံကုန္ေအာ္ေခၚပစ္လိုက္တယ္။

သူ႕သမီးကေတာ့သူ႕ေရွ႕ကို ေခါင္းငံု႕ၿပီးေရာက္လာတယ္။
"ဒါ နင္လုပ္ထားတာမလား၊"
"------- "

သူသမီးမ်က္ႏွာေပၚမွာေတာ့ ကိစၥတစ္ခုကို စိတ္တိုင္းက်လုပ္လိုက္ရတဲ့အတြက္ အားရေက်နပ္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာသြင္ျပင္ကို သူအကဲဖမ္းမိလိုက္တယ္။ အဲဒီအမူအရာက သူ႕ကို ပိုၿပီးေဒါသထြက္ေစတယ္။

"ညေနထမင္းမစားခင္အခ်ိန္အထိ ဒီေနရာမွာလက္ပိုက္ၿပီး မတ္တတ္ရပ္ေနရမယ္၊ တစ္ေနရာရာသြားတာတို႕၊ ထိုင္တာတို႕လုပ္လို႕ကေတာ့ ေသၿပီပဲ"

သူအဲဒီလိုေျပာရင္း သမီးကို ဒဏ္ေပးလိုက္တယ္။ အဲဒီေန႕ညေနရဲ႕ ထမင္း၀ိုင္းမွာေတာ့ ငိုမဲ့မဲ့ျဖစ္ေနတဲ့ သူ႕သမီးမ်က္ႏွာကို သူေတြ႕လိုက္ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္စံုတစ္ရာႏွစ္သိမ့္မႈေတာ့ သူမေပးျဖစ္ခဲ့။ သားအဖႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ထမင္း၀ိုင္းက တိတ္ဆိတ္စြာပဲၿပီးခဲ့ရတယ္။

ေနာက္တစ္ေန႕ မနက္ေစာေစာသူထခဲ့တယ္။ ထံုးစံအတိုင္း ေရမိုးခ်ိဳးၿပီး မနက္စာခ်က္ျပဳတ္ဖို႕အတြက္ မီးဖိုခန္းထဲကို သူ၀င္လာခဲ့တယ္။ မီးဖိုခန္း၀မွာေတာ့ ေရႊေရာင္ဘူးကေလးတစ္ခုကိုကိုင္ၿပီး သမီးကေလးက သူ႕ကို ရပ္ေစာင့္ေနတာကို သူေတြ႕လိုက္ရတယ္။
"ဒါ ေဖေဖ့အတြက္ လက္ေဆာင္"
လို႕သူ႕သမီးကေလးကေျပာၿပီး ေရႊေရာင္ဘူးကေလးကို သူ႕လက္ထဲကိုထည့္လိုက္တယ္။ မေန႕က ပ်က္စီးသြားတဲ့ ေရႊေရာင္စကၠဴလိပ္ဟာ ဒီဘူးကေလးလုပ္ဖို႕အတြက္ဆိုတာကို သူခ်က္ခ်င္းသေဘာေပါက္သြားတယ္။ သူ႕စိတ္ထဲမွာ သူ႕သမီးကို ဒဏ္ေပးခဲ့တာအတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘူးကို သူဖြင့္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့ သူ႕သမီးကို ပိုၿပီးေတာ့ေတာင္ သူစိတ္တိုသြားျပန္တယ္။ ဘူးေလးဟာ ဘာတစ္ခုမွထည့္မထားတဲ့ အခြံသက္သက္ပဲ ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။
"နင္တစ္ေယာက္ေယာက္ကို လက္ေဆာင္ေပးခ်င္ရင္၊ အထဲမွာတစ္ခုခုေတာ့ ထည့္ထားရမယ္ဆိုတာ နားမလည္ဘူးလား၊ ေနာင္ငါ့ကို စိတ္အေႏွာက္အယွက္ေတြ လာမေပးနဲ႕"
လို႕ သူ႕သမီးကေလးကို သူေျပာလိုက္တယ္။

သူ႕စကားအဆံုးမွာေတာ့ သူ႕သမီးကေလးက သူ႕ကို၀မ္းနည္းစြာေငးၾကည့္ေနတာကို သူသတိထားမိလိုက္တယ္။ သမီးေလးရဲ႕ မ်က္လံုး၀ိုင္းေလးေတြမွာလည္း မ်က္ရည္ေတြ၀ဲလာတာကို သူေတြ႕လိုက္ရတယ္။

"သမီးရဲ႕ အနမ္းေတြ ဘူးထဲမွာပါပါတယ္၊ သမီးဘူးေလးကို အႀကိမ္တစ္ေထာင္ နမ္းထားတယ္။ အဲဒါေဖႀကီးအတြက္လက္ေဆာင္ပါ" လို႕သမီးေလးကေျပာခဲ့တယ္။

သူအရမ္းကို၀မ္းနည္းသြားခဲ့ရတယ္။ သူ႕သမီးေလးကို ေပြ႕ဖက္လိုက္ၿပီး သမီးရဲ႕ ဆံပင္ေလးေတြကို ပြတ္သတ္ ေခ်ာ့ျမဴေပးခဲ့တယ္။
"ေဖေဖ မွားပါတယ္သမီးရယ္။ သမီးကိုေျပာမိခဲ့တာေတြ၊ ဒဏ္ေပးမိခဲ့တာေတြကို ခြင့္လႊတ္ေပးပါ။ သမီးေလးကို ေဖႀကီးခ်စ္ပါတယ္" လို႕ သူေျပာလိုက္တယ္

အဲဒီအခ်ိန္ကတည္းက သူတို႕သားအဖႏွစ္ေယာက္အတြက္ ၀မ္းနည္းစရာေတြ မရွိေတာ့ဘူးလို႕ သူထင္ထားခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ မထင္မွတ္ထားတဲ့အရာေတြ ျဖစ္တတ္တဲ့ ေလာကရဲ႕ သဘာ၀အတိုင္း သူ႕သမီးေလးဟာ ျပင္းထန္တဲ့ မေတာ္တဆမႈတစ္ခုနဲ႕အတူ သူ႕အနားက ထာ၀ရခြဲခြာသြားခဲ့ျပန္တယ္။

ခုေတာ့ သူ႕ရဲ႕ အမွတ္တရပစၥည္းဘီဒိုရဲ႕ အလံုျခံဳဆံုးေသာေနရာမွာ သမီးကေလးရဲ႕ လက္ေဆာင္ဘူးေလးကို သူ သိမ္းဆည္းထားခဲ့တယ္။ တစ္ေလာကလံုးမွာ တစ္ေယာက္တည္းက်န္တယ္ဆိုတဲ့ အသိ၀င္လာတိုင္း၊ စိတ္ဓါတ္က်လာတိုင္း၊ အလုပ္ဖိစီးလာတိုင္း အနမ္းေပါင္းတစ္ေထာင္ပါတဲ့ ဘူးကေလးကို သူထုတ္ၿပီးၾကည့္ခဲ့တယ္။ ဘူးေလးကိုျမင္တိုင္း သမီးကေလးရဲ႕ အနမ္းတိုင္းမွာပါတဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာတရားကို သူျပန္လည္ ခံစားမိတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေမတၱာတရားေလာက္ ဘယ္အရာမွ ႏွလံုးသားကို မေႏြးေထြးေစဘူးဆိုတာကိုလည္း သူသေဘာေပါက္မိေတာ့တယ္။

-------------------

ဒါကေတာ့ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာတစ္ခုရဲ႕ "A Thousand Kisses" ဆိုတဲ့ ဇာတ္လမ္းအတိုေလးတစ္ပုဒ္ပဲ ျဖစ္တယ္။ က်ေနာ္တို႕ဟာ တစ္ခါတစ္ရံမွာ တန္ဖိုးရွိလွတဲ့ခ်စ္ျခင္းတရားကို ေမ့ေလ်ာ့ေနတတ္ၾကတယ္။ က်ေနာ္တို႕ဟာ ေရႊေရာင္ဘူးကေလးနဲ႕တူတဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြကို မိဘႏွစ္ပါး၊ ခ်စ္သူ၊ ဇနီးမယား၊ သား သမီး၊ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြ ေတြဆီက ရရွိခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ေလာဘ၊ ေဒါသနဲ႕၊ ေမာဟတရားတို႕ ဖံုးလႊမ္းလာတဲ့အခါမွာေတာ့ တန္ဖိုးရွိတဲ့အရာေတြကို မျမင္ႏိုင္ဘဲ တန္ဖိုးမရွိတဲ့ အခြံသက္သက္လို႕ထင္ျမင္လာတယ္။

အသက္ရွင္စဥ္ခဏမွာရရွိလာတဲ့ အင္မတန္ တန္ဖိုးရွိတဲ့လက္ေဆာင္ဟာ ေလာဘ၊ေဒါသေတြေၾကာင့္ပဲ တန္ဖိုးမဲ့လာျပန္တယ္။ ကိုယ္နဲ႕ ထိုက္တန္ျခင္းမရွိတဲ့ ခ်စ္ျခင္းလက္ေဆာင္ဟာ အခ်ိန္ကာလရထားရဲ႕ ဘီးေအာက္မွာ က်ိဳးေၾကေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကမွာပဲျဖစ္တယ္။ အဲဒီလို ေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ့ ေရႊေရာင္ဘူးကေလးကို ျပန္လည္ တမ္းတမိတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ က်ေနာ္တို႕ဟာ ေနာင္တတရားနဲ႕အတူ ပူပန္ၾကရမွာပဲျဖစ္တယ္။

ခ်စ္ျခင္းတရားကို တန္ဖိုးထားတတ္ၾကပါေစ-

Creadit- ျဖဳိးသုတ